Je wordt zo banggemaakt. De kranten staan er bomvol van. Je snapt het niet, al die zelfmoordaanslagen! Die terroristen moeten toch opraken? Als er een trainingskamp wordt ontdekt, geloof ik er ook helemaal niets van. Hoe kun je dat nu trainen? Dan kunnen alleen de mislukkelingen slagen. Of zouden ze andere dingen opblazen? Bijvoorbeeld ballonnen. Wel een manier om jong bloed te werven. Ik stel me dat zo voor: zitten een groepje radikale Palestijnse kinderen ballonnen op te blazen, verborgen in de woestijn. Van die felgekleurde ballonnen met Happy birthday erop. Want varkensblazen werken niet zo goed. Denk je: dat is een feestje, ze zijn ook aan het zingen: Allah, Allah. En dan ineens bam! Allemaal een speld gebruikt. Onvoorstelbaar.
Het brengt me op een gezegde van een vriendin van me: Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers uithangen. Leuk, het leven is een feest, ok, maar je moet wel zelf de slingers uithangen, oftewel je moet er wel iets voor doen. Mooi gezegde he?
Ze vergat alleen de afwas en de rommel achteraf. Over afwassen ken ik trouwens nog een mooie uitspraak, en die is van de Dalai Lama. Die zegt namelijk zoiets dat geluk zit in alle kleine dingen in het leven, zoals bijv. afwassen, als je het maar met volledige aandacht doet. Ik probeer dat ook aan mijn vrouw uit te leggen maar de vuile vaat staat er nog steeds.
Maar voor die Palestijnen is het dus precies andersom. Ze houden een knalfuif en dan is het uit.
Gelukkig doet de wereldpolitiek er iets tegen. Amerika, onze grote vriend, valt een land binnen en zie wat er gebeurt! Wijzelf helpen mee met de opbouw in Afghanistan, al ... doden. Als ze op mij zouden schieten zou ik het geen opbouwmissie durven noemen! Ik vraag me af wat Nederland daar doet behalve als ik aan de opium denk. Dan kun je beter zoals Unilever eenportiezeepzakjes verkopen in ontwikkelingslanden. Dat is beter voor de ontwikkeling en stimuleert de economie. Onze economie.
Alsof geld gelukkig maakt? Je merkt het, ik kom op een leeftijd waarop je over de zin van het leven begint na te denken. Ja, wij moeten daarover denken maar kleine kinderen doen dat intuitief. Een pasgeboren baby begint direct te huilen als ze op deze wereld komt. Het is ook niet mooi, de wereld zoals wij die hebben gemaakt. Al dat prachtige tropische hout gekapt voor een tuinmeubelset in mijn achtertuin, en Nederland bedekt met een dikke laag asfalt, waarop je ieder morgen staat te wachten als je naar je werk wilt. En ook als je niet naar je werk wilt. Dat is mijn persoonlijke hel. Gelukkig is er dan ook de persoonlijke hemel, iedere middag in dezelfde file op de weg terug. Buiten het bereik van baas, vrouw en kinderen.
Tja, al dat autoverkeer. We zouden beter kunnen vliegen maar ook daar hebben die milieufreaks iets tegen. Geluidsoverlast? Wie luistert er tegenwoordig nog naar een ander? Iedereen loopt sowieso met plugjes in zijn oren of hopeloos achter.
Nee, milieuorganisaties, daar zie ik geen markt meer voor. Het grenst trouwens aan terrorisme, beide zijn organisaties. Als je maar even voorstelt om een nerts wilt aaien ben je al gebrandmerkt tot terrorist. Om mijn kinderen te beschermen mogen ze daarom niet meer naar de kinderboerderij. Ik heb liever dat ze een computerspel spelen. Zo'n schietspel bereidt ze tenminste voor op het echte leven. Ik vraag me af hoe die Duitsers dat straks doen? In hun spellen is bloed groen. Wat moeten zij wel niet van de moslims denken?
Heeft u dat ook, dat als u zo'n man ziet met een baard, dat u zich onwillekeurig afvraagt wanneer hij zich gaat opblazen? Alsof hij een tijdbom is. Durf je niet eens meer te vragen hoe laat het is. Kun je je dat voorstellen: pakt hij zo'n rood digitaal klokje, brrr.... "Nog vijf, vier, drie seconden en dan..." Dat hoef ik niet te weten!
Volgens mij ligt het aan de regering, die tweespalt zaait. De huidige regering die allang is afgetreden, niet vanwege de Schipholbrand of vanwege de deelname aan de oorlog in Afghanistan, maar vanwege wat een vrouw zei over een andere vrouw. Onze volksvertegenwoordiging wil media-aandacht maar is een soap geworden. En Nederland krijgt en kijkt wat hij wilt.
Liever had ik in plaats van 10 zenders een goed onderwijssysteem. Vroeger leerde je tenminste nog dingen op school, nu doe je vaardigheden op en kun je uiteindelijk nauwelijks lezen. Zelf ben ik net van voor die tijd, geluksvogel die ik ben, en opgeleid tot chemicus. Niet schrikken! Ik heb niets met chemische wapens, chloortreinen of bestrijdingsmiddelen te maken: ik doe geen vlieg kwaad. Ik ben net een gewoon mens met tien vingers en twee linkerhanden. Nederland noemt zichzelf een kennisland maar onze laboratoria verdwijnen. De overheid betaalt ze niet meer en de politie rolt ze op. Of bedoelen ze met kennis: ons-kent-ons?
Tja het is geen ideale maatchappij. De hemel is een ding waar ik vroeger in geloofde maar waar nu de regen uitvalt. Ik stel me voor dat als we met zijn allen ons best doen we er iets van kunnen maken maar iedereen leeft alleen maar voor zichzelf en niet voor mij. Mensen zoeken de zin van het leven maar vergeten het laatste. De zin van je leven moet je niet zoeken in verre landen maar vind je gewoon voor je neus. Je geluk bepaal je zelf en je kunt kiezen of je lacht. Je buurman woont naast je dus maak er wat van. Een goedenavond!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten